สู่รักแท้

สู่รักแท้
ความรักนั้นเป็นได้ทั้งความสุขและความทุกข์ เป็นทั้งความหวังและสิ้นหวัง เป็นทั้งอนาคตและความมืดมิด
ถ้าเรารักด้วยสมอง ความรักจะนำสิ่งดีๆ มาให้เรา ถ้าเรารักจนขึ้นสมอง ความรักจะนำสิ่งเลวร้ายมาให้แก่เรา

ความรักจะเป็นสิ่งที่ล้ำเลิศ หรือความทุกข์ตรมขึ้นอยู่กับว่ารักด้วยสมองหรือรักแบบขึ้นสมอง
วันหนึ่ง เมื่อรักไม่สมหวังในความรัก ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สมหวังในการดำเนินชีวิต

รวมทั้งต้องไม่ยึดติดว่า
ความรักมีเพียงมิติเดียว คือ ความรักเชิงชู้สาวเท่านั้น
แต่ความรักมีหลายมิติ เปรียบเสมือนบันไดต้องเดินขึ้นไปทีละขั้น จนถึงความหมายของความรัก นั่นคือ
ความสุข ถ้ารักแล้วมีความทุกข์ หมายถึง พัฒนาการของความรักยังไม่สมบูรณ์

ขั้นบันไดแห่งความรัก นั้นมี 4 ขั้น
ขั้นที่ 1 รักตัวกลัวตาย รักชนิดนี้ ถ้ามีมากๆจะทำให้เกิดความเห็นแก่ตัว

ขั้นที่ 2 รักใคร่ปรารถนา อิงกับสัญชาตญาณการ สืบพันธุ์ ความรักชนิดนี้มีมากจะทำให้เกิดความลุ่มหลง กามารมณ์ หนุ่มสาวจะยึดความรักชนิดนี้เป็นที่พึ่งของชีวิต ยึดติดความใคร่มาใช้ในนามของความรัก จนกลายเป็นความโลภ คือ อยากจะครอบครองใครสัก
คนให้อยู่ในความควบคุมของเรา พอควบคุมไม่ได้ความรักก็กลายเป็นความร้าย เป็นโศกนาฏกรรม เช่น ทำร้ายคนรัก เผยแพร่คลิป
คนรัก สาดน้ำกรดคนรัก เป็นต้น

ขั้นที่ 3 รักเมตตาอารี ให้เห็นคนทั้งโลกว่า เป็นมิตรแก่เรา

ขั้นที่ 4 รักมีแต่ให้ รักปัญญาชนไม่คิดจะทำร้ายใคร ไม่หวังผล ซึ่งความรักจะต้องพัฒนาจนถึงปลายทางของความรัก
ความรักแท้ คือ ความกรุณา รักที่จะเป็นผู้ให้

อาตมาขอให้เด็กและเยาวชน คนไทยทั้งหลาย ยึดความรักที่อาตมากล่าวมาทั้งหมด
เป็นแนวทางปฏิบัติ เรียนรู้พัฒนาความรัก ไม่ใช่ไปจมติดกับความรัก
ที่มา ท่าน ว. วชิรเมธี

Leave a Reply