บันทึกลับสาวแชท

บันทึกลับสาวแชท
เปิดบันทึกลับ..สาวแชท “รักต้องล่อ..ในม่านรูด”
“ แอน ดูไอ้นี่ดิ หล่อฉิบเป๋งเลย ” นังโอ๋เพื่อนซี๊ของฉัน
ส่งข้อความมาทักฉันทางโปรแกรมแชท ที่เรียกกันว่า ICQ และมันก็ส่ง
ลิงค์ของเว็บๆหนึ่งตามมาติดๆให้ฉันดู
ฉันรีบกดคลิกไปทันทีอย่างไม่รอช้า

เว็บนั้นเป็นเว็บที่วัยรุ่นทั่วไปชอบเอารูปตัวเองมาโพส
แล้วให้คนอื่นๆช่วยกันกดคลิกโหวต ใครสวยหรือหล่อ
ก็มีคนโหวตเยอะหน่อย บางคนได้คะแนนโหวตเป็นหมื่นๆคนเลยก็มีนะ
และแน่น๊อน ฉันก็มีกับเขาด้วยเหมือนกัน (ไม่ยอมตกเทรนด์หรอก อิๆ)

ฉันนั่งรอแป๊ปนึง เว็บอัลบั้มรูปหน้านั้นก็โหลดขึ้นมาจนเสร็จ
เออว่ะ มันเป็นคนหน้าตาดีมากเหมือนที่นังโอ๋บอกจริงๆด้วย ขาว ตี๋
คิ้วเข้ม จมูกโด่งคมสัน ปากแดงใส
ทุกอย่างรับกับใบหน้าอย่างเหมาะเจาะ
ดูจากรูปที่ถ่ายกับรถบีเอ็มของมัน มันคงสูงเกือบ 180 เซ็นต์
น่าจะได้ ..สงสัยจะเป็นลูกคุณหนูแน่ๆเลย
ฉันกวาดสายตาไปอ่านข้อความที่มันเขียนแนะนำตัวอย่างรวดเร็ว

มันชื่อ ท้อป อายุ 19 ปี เพิ่งจบมาจากไฮสคูลที่อเมริกา
และกำลังเรียนอยู่คณะวิศวะอินเตอร์
มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งซะด้วย
ฉันคลิกดูทุกรูปที่มันาลงเอาไว้…ไม่พลาดสักใบ

ฉันเดาได้เลยว่า หน้าตาหล่อๆแบบนี้ วันๆแมร่ง ต้องทำเจ้าชู้
คอยหลอกฟันผู้หญิงแน่ๆเลย
ก็คุณสมบัติของมันตรงกับสเป็คผู้หญิงหลายๆ คนนี่นา
และอยู่ดีๆ ฉันก็รู้สึกอยากรู้จักมันขึ้นมา ก็คงเหงาๆ
เบื่อๆด้วยแหละ
เพราะฉันเพิ่งเลิกกับแฟนไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง
ฉันเลยกดคลิกโหวตให้มัน แล้วก็ลงชื่อเล่นฉัน เบอร์หมายเลข ICQ
และลิงค์ของเว็บอัลบั้มรูปฉันบ้าง
แต่ฉันไม่ได้ลงรูปฉันจริงๆหรอกนะ ฉันใส่หน้าการ์ตูนไปแทน

เพราะขี้เกียจเจอไอ้พวกผู้ชายหน้าเหียกๆ มาขอแอด รุมคุยน่ะ
รำคาญ!
ขอบอก ถึงฉันจะไม่ใช่คนสวยมากขนาดนางงาม
แต่ฉันก็มีความดึงดูดในสายตาผู้ชายไม่แพ้ใคร ฉันเป็นลูกครึ่งจีน
ผิวขาว ผมยาว สูง 168 เวลาเดินผ่านผู้ชายทีไร
ฉันก็ต้องถูกเหล่มองเป็นประจำ (หรือมันมาสะดุดมองที่หน้าอกคัพ ซี
ของฉันก็ไม่รู้ :P )

หลังจากที่ฉันหยอดข้อมูลไปที่เว็บมัน ไม่ถึงสองวัน มันก็ add
หมายเลข ICQ ของฉัน และเราก็เริ่มต้นคุยกัน
“ชื่อแอนเหรอ? เรียนที่ไหนอ่ะ?”
ฉันก็ตอบชื่อมหาวิทยาลัยที่ฉันเรียนไป
“ทำไมไม่ลงรูปตัวเองในอัลบั้มล่ะ?”
“ก็ไม่อยากลงนี่ ไม่ชอบลง”
“เราอยากเห็นรูปแอนอ่ะ มีป่ะ?”
“มี แต่ไม่ให้” ฉันแกล้งเล่นตัว
“เอามาให้ดูเถอะน่า อยากเห็นว่าหน้าตาเป็นไง” มันเริ่มตื๊อ
“ไม่ต้องหรอก” ฉันยังไม่ยอม
“เอางี๊ เราจะส่งรูปแฟนเก่าเราไปให้ดูนะ ถ้าแอนสวยกว่าแฟนเก่าเรา
เราจะจีบแอน”
ว่าแล้วมันก็ส่งไฟล์รูปคู่กับบรรดาแฟนเก่าของมันมาให้ฉันดู โห
แต่ละคนสวยๆ ทั้งนั้นเลย
“ผู้หญิงเยอะนี่ แต่ละคนสวยๆ ทั้งนั้น เราสู้ไม่ได้หรอก”
ฉันพิมพ์ ส่งตอบไป
” เหรอ แต่มีคนบอกว่าแอนน่ารักนะ”
“งั้นเหรอ?.. แล้วไงล่ะ?”
“ส่งรูปมาให้เราดูเถอะหน่า นะๆๆ” มันยังตื๊อ ไม่ยอมหยุด
“อย่าเลย” ฉันยังยื้อ
“ไม่สวยจริงล่ะสิ เลยไม่กล้าให้เราน่ะ” มันหยอดมา

พอมันบอกแบบนี้ ฉันก็โกรธขึ้นมาตะหงิดๆ อ้าวๆ
มาดูถูกกันนี่หว่า คนอย่างนังแอน ฆ่าได้
แต่หยาม(ความสวย)ไม่ได้นะเว้ย และ
ฉันก็หารูปสวยๆของฉันส่งให้มันไปใบหนึ่ง (เข้าแผนมันจริงๆ)

มันรับรูปฉันไปแล้วก็ตอบกลับมา
“ดูรูปแล้วก็น่ารักดีนี่ มีแฟนยังอ่ะ?”
“มี…แต่เพิ่งเลิกไป”
“อืม เราก็เพิ่งเลิกไปเหมือนกันนะ”
“ไม่จริงหรอก เราเห็นในอัลบั้มท๊อป
มีผู้หญิงหลายคนมาลงคอมเม้นท์เหมือนเป็นแฟนท๊อปเลยนะ”
ฉันดักคออย่างรู้ทัน
“อ๋อ พวกนั้น เราเลิกไปหมดแล้ว แต่เขายังคอยมาตามตื๊อเราน่ะ”
“ฟันเค้าแล้วทิ้งอ่ะดิ” ฉันยิงคำถามตรงๆ ไป
“ป่าวฟัน แต่ละคนเค้ายอมเราเองหมดเลยนะ
คบไปสักพักแล้วไปด้วยกันไม่ได้ ก็เลยเลิกอ่ะ”

เหอๆ ฉันดูไม่ผิดจริงๆ ด้วย ผู้ชายแบบนี้ หลงตัวเองสุดๆ
แต่เอาหน่า ฉันเป็นคนค่อนข้างชอบท้าทายอยู่
แล้วไม่ค่อยกลัวอะไรด้วยสิ ก็เลยคุยแชทเล่นกับมันไปเรื่อยๆ
สุดท้ายมันก็ขอเบอร์มือถือฉัน ฉันก็ให้ไป เพราะคิดว่า
ก็แค่เบอร์โทรศัพท์

ระหว่างนั้น ฉันก็คอยดูพฤติกรรมมันในเว็บ
มีสาวๆมาทักทายแบบลึกซึ้งหลายคน
คราวนี้ฉันก็เลยเริ่มระวังตัวบ้าง
เวลามันแชทหยอดข้อความอะไรหวานๆมา ฉันก็เฉยๆ
ไม่ได้หลงคารมอะไรไปกับมันหรอก ตรงกันข้าม
ฉันกลับรู้สึกหมั่นไส้มันอีกต่างหาก เพราะส่วนใหญ่
มันมักเล่าถึงเรื่องบนเตียงของผู้หญิงที่เคยยอมมัน ให้ฟัง
และอวดตัวเองต่างๆ นานา

แชทกันได้ประมาณ 3 อาทิตย์ มันเริ่มขอนัดเจอฉัน ฉันก็บ่ายเบี่ยง
ปฏิเสธมันตลอด และ มันก็งัดไม้เด็ด พิมพ์บอกฉันว่า
” อ๋อ รู้แล้วๆ ที่แอนไม่กล้ามาเจอเรา เพราะกลัวจะชอบเราใช่ม๊า?”
อ้าว ไอ้เวง มาดูถูกกรูอีกแล้ว บอกแล้วว่า ฆ่าได้
แต่หยามไม่ได้เว้ยย ตอนนั้นฉันเริ่มฉุนกึ๊ก! (เข้าแผนมันตามเคย)
“คิดไปเองรึเปล่า อย่างท๊อปเนี่ยน่ะ บอกตรงๆ เราไม่มีทางชอบหรอก”
ฉันตอบไปด้วยความโมโห
“ใครที่เจอเรา ก็ชอบเราหมดแหละ เราเชื่อนะ ว่าถ้าแอนมาเจอเรา
แอนก็ต้องชอบเราแน่นอน” ดูมันๆ มันยังอวดตัวไม่เลิก
“งั้นเหรอ แต่เราไม่เป็นเหมือนผู้หญิงพวกนั้นแน่ๆ” ฉันมั่นใจมาก

หลังจากนั้นไม่กี่วัน เลิกเรียน
ฉันกับนังโอ๋ก็ไปนั่งเล่นที่ห้างหนึ่ง แถวบางกะปิ
นั่งคุยกันซักพัก ก็คุยนินทาถึงเรื่องไอ้ท๊อป
“ เฮ้ย แอน โทรเรียกมันมาเจอดิ ฉันอยากเจอตัวจริงมันด้วยว่ะ”
นังโอ๋เสนอไอเดีย อืมม์…ก็ดีเหมือนกันนะ
นัดมันมาเจอครั้งแรกพร้อมกับนังโอ๋ มันคงทำอะไรเราไม่ได้
“ เออ ลองดู” ฉันโทรหามัน มันตอบตกลงทันที
ไม่เกินชั่วโมง มันมาถึง ตัวจริงมันหล่อกว่าในรูปซะอีก
มันมาทักฉันแล้วส่งยิ้มให้ เอิ๊กก คนอะไรวะ ยิ้มโคตรน่ารักเลย
แต่ฉันก็เก๊ก ทำหน้าธรรมดา
เรื่องอะไรให้มันรู้ตัวว่าฉันพอใจหน้าตามัน เดี๋ยวมันก็ได้ใจ

นังแอน ข่มไว้ๆ อย่าเผลอส่งสายตาหวานหยดย้อยกลับให้มันนะเว้ยยยย
ฉันพยายามเตือนสติตัวเอง
แต่ฉันก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้าหล่อๆมันเวลามันพูดคุย
มันเป็นคนคุยเก่ง
เล่าจ้อถึงเรื่องสนุกๆตอนที่มันไปเรียนที่อเมริกาให้เราฟัง
ตอนนึง ที่ไอ้ท้อปมันหยุดคุย ก้มดูดน้ำ
นังโอ๋ก็มาหยิกขาฉันแล้วแอบขยับปากแต่ไม่ออกเสียงมาทางฉันว่า “
น่าร๊ากๆๆ” ฉันถลึงตาใส่นังโอ๋ กลัวไอ้ท้อปมันเห็น
เสียฟอร์มโหม๊ดดดด

เวลาช่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว คุยไปคุยมา สองทุ่มกว่าไม่รู้ตัว
ฉันก็เลยบอกว่าจะกลับ
“ บ้านอยู่ไหนเหรอ เดี๋ยวท้อปขับไปส่ง” มันเสนอตัวมา อืมม์
ดึกแล้ว กว่าจะถ่อถึงบ้านคงสี่ทุ่มกว่าแน่ๆ ก็ดีเหมือนกันนะ
บ้านนังโอ๋อยู่แถวราม ส่วนบ้านฉันอยู่แถวลาดพร้าว
นังโอ๋ต้องลงก่อน ฉันเลยมานั่งหน้ารถคู่กับมัน
ขับจากห้างไปไม่ถึง 10 นาที ก็ถึงบ้านนังโอ๋ ฉันโบกมือบายๆ

หลังจากนังโอ๋ลงรถไปแล้ว ก็เหลือฉันกับมันในรถสองต่อสอง
มันก็เริ่มชวนคุย
“เราตัวจริงเป็นไงบ้างอ่ะ เหมือนในรูปมั๊ย”
“ก็เหมือนนะ ก็คล้ายคน” ฉันกวนมัน
“แอนขาวจัง” น้ำเสียงมันเริ่มหื่น ชายตามองมาต้นขาของฉัน
ที่ตอนนี้กระโปรงนักศึกษามันถูกรั้นขึ้นมาจากเข่าเกือบคืบ
“อืมม์.. ” ฉันไม่พูดตอบอะไร และขยับท่านั่ง ดึงกระโปรงให้ต่ำลง
“แอนน่ารักจัง เราชอบแอนนะ” มันเริ่มหยอดคำหวาน
แล้วเหลือบมองมาที่หน้าอกใต้เสื้อนักศึกษาสีขาวที่รัดติ้ว
“อ๋อ.. เหรออออ.. แล้วไงล่ะ? ไหนท๊อปบอกเราว่าถ้าเราเจอท๊อป
เราต้องชอบท๊อปไง แต่นี่ท๊อปมาชอบเราเนี่ยนะ เป็นไปได้เหรอ?”
ฉันตอบกวนมันอีก
“ก็เราไม่คิดว่าแอนจะเอ็กซ์ขนาดนี้นี่ สเป็คเรามากเลย คนอื่นๆ
น่ะ ไม่เหมือนแอนซักคน” มันพูดเสียงหวาน
นี่มันเห็นฉันเป็นของแปลกรึเปล่าวะ?

ระหว่างนั้นมันก็ขับรถไปเรื่อยๆ
จนมาถึงถนนเส้นหนึ่งที่ค่อนข้างมืด มันพยายามดึงฉันเข้ามากอด
เอาล่ะสิกรู โดนซะแล้ว ฉันฝืนตัว ขัดขืนมัน
“เราชอบแอนจริงๆ นะ”
“อย่าเลย เราเป็นเพื่อนกันนี่ล่ะดีละ” ฉันแข็งใจ พูดดีกับมัน
แม้ว่าความจริงฉันกำลังตัวสั่นเล็กๆ
“แต่เราอยากคบกับแอนนะ” มันเอื้อมมือมาลูบแขนฉัน
ฉันดึงมือมันออกไป
“เอ่อ ไม่อ่ะ เราไม่คบกับท๊อปหรอก เรารู้นิสัยท๊อปดี”

หลังจากนั้น มันลดความเร็วรถลงเรื่อยๆ
แล้วเริ่มเอามือมาล้วงใต้กระโปรงของฉัน ฉันตกใจ
เอี้ยวขาแล้วบิดมือมันให้ออกไป แล้วตวาดมัน
“เฮ้ย!! ท๊อป อย่ามาทุเรศนะ เราไม่ชอบ!”
แต่มันก็ยังไม่หยุด เอามือมาจับหน้าอกฉันอีก มือมันปลาหมึกจริงๆ
ฉันยังสะบัดเหมือนเดิม พยายามพูดดีกับมัน
“ท๊อปอย่าทำแบบนี้เลย ขับรถอยู่นะ เดี๋ยวก็ชนหรอก”
“แอน เราไม่ไหวแล้ว ของเรามันแข็งไปหมดแล้วนะ แอนลองจับดูสิ”
ฉันเหวอเลยเพราะมันคว้ามือฉันไปจับที่เป้ากางเกงของมัน
มือฉันรู้สึกได้ถึงความแข็งที่ผ่านกางเกงผ้าของมัน

อึ๋ย..ฉันพยายามดึงมือออก แต่มันก็จับไว้แน่นมาก ฉันสะบัดไม่หลุด
มันเริ่มขับรถส่ายมากขึ้นเรื่อยๆ
“พอแล้วท๊อป ขับรถดีๆ สิ พาเราไปส่งเดี๋ยวนี้เลยนะ” ฉันทำเสียงดุ
คราวนี้มันยอมปล่อยมือฉันออก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหื่นๆ
” แอน เราทนไม่ไหวจริงๆ นะ แอนมีอะไรกับเราเหอะ
เราอยากคบกับแอนจริงๆนะ” เสียงมันเริ่มสั่น
“คงพูดแบบนี้กับทุกคนล่ะสิ”
ฉันก็เสียงสั่นไม่แพ้มันด้วยความตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี๊
“นะๆๆ แอน ถ้าเรามีอะไรกับแอน เราจะคบแอนคนเดียวเลย
ไม่มีคนอื่นจริงๆ”
“ไม่มีทาง!! งั้นจอดตรงนี้เลยท๊อป เราจะลง” ฉันเริ่มเสียงแข็ง

แต่มันก็ไม่ยอมจอด ยังขับรถไปเรื่อยๆ แล้วพูดจาหว่านล้อมฉันต่างๆ
นานา ให้มีอะไรกับมันให้ได้ ฉันเริ่มรู้สึกว่า
ถ้าใช้ไม้แข็งกับมันไม่สำเร็จแน่ๆ
เลยแกล้งทำเป็นโอนอ่อนผ่อนตามมัน โดยถามมันไปว่า
“ถ้าจะไปมีอะไรกันจริงๆ เราจะไปมีกันที่ไหนล่ะ?”
“ก็… โรงแรมไง” ขาดคำมันเท่านั้นล่ะ
มันเลี้ยวเข้าโรงแรมม่านรูดแถวลาดพร้าวทันที ฉันเหวอหนัก
ไม่ทันสังเกตว่า ในซอยนั้นมันมีโรงแรมม่านรูดอยู่พอดี

ระหว่างที่มันขับเข้าไปในม่านรูด ฉันเริ่มคิด
รวบรวมสติว่าจะทำยังไง ให้รอดจากมันดี
จะกระโดดลงจากรถตอนนั้นก็ไม่ปลอดภัยแน่ กำลังคิดๆๆหาทางออก
อีกใจนึง ก็เริ่มลังเล เอ๊ะ ไอ้ห้องในม่านรูดมันเป็นยังไงวะ
มันเหมือนในละครรึเปล่า? (ฮาาา) แล้วอีกอย่าง คนอย่างมัน
ท่าทางมีผู้หญิงมากมายยอมให้มันฟันอยู่แล้ว
ถ้าฉันไม่ยอมมันซะอย่าง มันก็คงไม่กล้าบังคับฉันละมั๊ง?
(ฉันพยายามคิดในแง่ดี และปลอบใจตัวเองอยู่)

มีพนักงานโบกรถให้มันไปจอดในช่องนึง
แล้วเขาก็เอาม่านรูดปิดบังรถไว้ ไอ้ท้อปมันก้าวลงจากรถ
พนักงานไปเปิดประตูให้ ฉันเห็นมันเอาเงินยื่นให้พนักงาน
แล้วพนักงานก็เดินมุดๆหายหัวไป

ฉันเปิดประตูเดินลงจากรถ เดินตามมันเข้าไปในห้อง
(เพราะความไอ้อยากรู้อยากเห็นแท้ๆ)
ฉันมองไปรอบๆห้องซึ่งมีกระจกรอบด้าน มีเตียงนอนปูผ้าสีขาว
ตรงเพดานด้านตรงข้ามเตียง มีทีวีติดผนัง ซึ่งกำลังฉายหนังโป๊อยู่
บนเตียงมีผ้าเช็ดตัวสีขาวสองผืนวางพับอยู่

ห้องที่เห็น มันก็เหมือนในทีวีนั่นแหละ
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันเป็นยังไง แต่ต่อไปนี่สิ
กรูจะทำยังไงดีว๊า ฉันกำลังคิดๆๆๆๆว่าจะทำยังไงดี

ถึงจะรอดพ้นการถูกมันเจาะไข่แดง!
ฉันยืนเก้ๆกังๆอยู่
ไอ้ท้อปมันเดินมาปิดประตูแล้วเดินเข้ามากอดฉัน ฉันสะบัด
มันก็ยังพยายามเข้ามากอดฉันอยู่ดีล่ะ ในขณะนั้น ฉันคิดว่า
สงสัยต้องลองทำเป็นยอมมันดีกว่า ต้องวัดใจแล้วล่ะ

มันโอบหลังฉัน พามาที่เตียง ดันเบาๆให้ฉันนั่งลง แล้วมันก็
ถอดเสื้อ ถอดกางเกงของมันจนไม่เหลืออะไรเหลือเลยสักชิ้น
แล้วมันก็พยายามมาถอดเสื้อฉัน พร้อมกับพร่ำว่า “ท๊อปรักแอนนะ
ที่รัก”

แต่โชคดี ที่ฉันแต่งชุดนักศึกษา ติดกระดุมตราของมหาวิทยาลัย
เลยถอดยาก มันก็เลยจะล้วงที่กระโปรงฉันอีก ฉันรีบลุกขึ้นยืน
แล้วดุมัน
“อย่าทำแบบนี้นะท๊อป ยังไง เราก็ไม่มีอะไรกับท๊อปแน่ๆ
เพราะเราไม่ได้ชอบท๊อปเลย ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วย”
สติฝ่ายดีบอกกับฉันตลอดเวลาว่า มันคือผู้ชายเพลย์บอย ๆ
“ไม่มีใครไม่ยอมเราเลยนะ” มันยังคงอวด (หลงตัวเองจริงๆ)

“ก็เรานี่ไง ไม่ยอม!!”
พอมันได้ยินฉันพูดแบบนั้น มันนิ่งแบบเสียเซลฟ์ไปหลายนาทีเลย
ฉันเริ่มรำคาญ อยากกลับที่พักแล้ว เลยพูดกับมันไปดีๆว่า
“เอางี๊ท๊อป ท๊อปจะเอายังไงว่ามา แต่จะให้เรามีอะไรด้วยอ่ะ
เราไม่ทำแน่ๆ” ฉันรำคาญมันจริงๆนะ
“งั้น… แอนช่วยใช้มือกับเราหน่อยนะ”
ฉันว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ณ เวลานั้น
และฉันก็คิดว่ามันไม่ได้เสียหายอะไร (มันสิเสีย
ให้ฉันดูของมันฟรีๆ เลย ฮ่าๆๆ) มันเห็นฉันไม่ตอบปฏิเสธอะไร
ก็จับมือฉัน เอาไปจับไอ้นั่นของมัน ตอนนั้น
ฉันไม่ได้รู้สึกมีอารมณ์ร่วมไปกับมันเลยนะ ออกจะขยะแขยงมันมากกว่า

คิดแล้วเหมือนกับมันเป็นโรคจิตเลย มีหน้าอวดอีกนะว่า
“ของท๊อปใหญ่นะ มีแต่คนตกใจทั้งนั้น” ฉันไม่ตอบอะไร
ในใจคิดแต่ว่า “เมื่อไหร่เมิงจะเสร็จซักทีวะ
กรูอยากกลับบ้านว้อยยย” และ
มันก็ยังไม่เลิกตื้อที่จะขอมีอะไรกับฉันตลอดเวลา

สักพัก มันกำลังจะถึง ฉันรีบสะบัดมือออก ยี๊
อย่ามาแตกที่มือกรูนะ ขยะแขยง
มันจึงรีบวิ่งเข้าไประเบิดในห้องน้ำ
สักพักมันเดินไอ้นั่นเหี่ยวออกมาแต่งตัว
ฉันก็รีบเข้าไปล้างมือถูสบู่ให้สะอาดที่สุด (เดี๋ยวกลิ่นติดมือ
แล้วฉันจะติดใจ ฮา…)

มันเรียกพนักงานมาเก็บเงิน แล้วก็ขับรถพาฉันไปส่งที่อพาร์ทเม้นท์
ระหว่างขากลับในรถ มันก็ถามว่า ทำไมฉันใจแข็งไม่ยอมมัน
ฉันเป็นคนแรกเลยนะที่ไม่ยอมให้มันเอา ฉันตอบไปว่า ถ้าให้เอา
มันเอาเสร็จ ก็ทิ้งน่ะดิ
มันยังตอแหลเสียงหวานๆมาอีกนะว่า..ไม่หรอกๆ ท๊อปชอบแอนจริงๆนะ

โธ่ ไอ้หน้าม่อ ใครเชื่อก็ควายแล้วเมิง!
แล้วมันยังคุยโวว่ามันได้ฟันคนนั้น คนนี้ มีใครบ้าง
อยู่มหา’ลัยอะไร คณะอะไร มันบอกหมดเลย ฉันมองมันอย่างสมเพช
ผู้ชายห่าอะไรวะ ปากกระโถนจริงๆ เอาเขาแล้วยังมานินทาลับหลังอีก

พอรถมันจอดหน้าอพาร์ตเม้นท์ฉันเท่านั้นนะ
ฉันรีบเปิดประตูกระโดดลงจากรถมันทันที
ฉันรู้สึกโล่งอกที่วันนี้ฉันรอดมาได้โดยที่ไม่ได้เสียตัวให้มัน

และหลังจากนั้นมา ฉันก็ลบรายชื่อมันออกจาก ICQ และทุกโปรแกรม
chat ที่เคยติดต่อกับมันทั้งหมด แต่มันก็ยังพยายามโทรหาฉันนะ
แต่ฉันไม่รับสายมันเลย บางที มันก็ขับรถมารอฉันที่อพาร์ทเม้นท์
แต่ดีที่ฉันไม่เคยบอกเบอร์ห้องมันไป มันเลยขึ้นมาไม่ได้

สุดท้าย..เดือนหนึ่งต่อมา มันก็ค่อยๆ หายไปจากชีวิตของฉัน
เรื่องนี้ผ่านมาได้สามปีแล้ว
และทุกครั้งที่ฉันหวนคิดถึงเหตุการณ์นี้ครั้งใด ฉันรู้สึกว่า
มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย รู้ทั้งรู้
ว่าผู้ชายแบบนี้ต้องการคบฉันเพื่ออะไร ฉันก็ยังไปแชทกับมันอีก

มันไม่มีใครที่โชคดีเหมือนฉันมากนัก ที่เจอเหตุการณ์แบบนี้แล้ว
ยังรอดมาได้ เพราะฉันยังได้ยินข่าวของไอ้ท้อปแว่วๆมาเป็นระยะๆว่า
มีสาวๆวัยรุ่นที่อยู่ในเว็บโหวตรูปนั้นหลายคนเลย
ที่หลงคารมมันว่ามันรักจริง แล้วสุดท้ายก็ถูกหลอกฟัน
และก็พอมาเอาจนเบื่อ มันก็เขี่ยทิ้งตามสูตรความเลวของมัน
ผู้หญิงบางคนร้องไห้เสียใจ จะฆ่าตัวตายก็มี

เฮ้อ…ฉันฟังแล้วก็สลดใจ ถ้าวันนั้นฉันเกิดใจอ่อนขาดสติ
ยอมมันขึ้นมา มันก็คงไปประกาศไปทั่ว ว่ามันได้ฟันฉันแล้วแน่ๆ
เพราะฉะนั้น บันทึกหน้านี้
ฉันจึงอยากจะเตือนสติกับสาวๆทุกคนว่าถ้าผู้ชายคนไหน
มาคุยแชทในเน็ตลักษณะแบบนี้ ต้องหลีกไปให้ไกลๆ อย่าไปหลงหน้าตา
หรือยอมเจอมัน หรือแม้แต่นั่งรถไปกับมันในยามค่ำคืนเลย เพราะว่า
คุณอาจเป็นหนึ่งในคอลเล็คชั่นของมัน

ที่ถูกมันใช้ความรักบังหน้าหลอกล่อ…และขอฟันในม่านรูดแน่นอน !!!
…………………………………………………………………………………………………

ยัยจูนเรื่อยเปื่อย
30 ต.ค. 2548 เวลา 16:40 น.
น้องเค้าเก่งนะ ที่ใช้สติเอาตัวรอดมาได้เนี่ย

Toshi
31 ต.ค. 2548 เวลา 01:17 น.
โชคดีมากๆ เลย
ที่ไม่ได้มีอะไรกะเค้า
แล้วก็ดีที่ผู้ชายก็ไม่ฝืนใจ
ไม่แบบเหมือนพวกหื่นจัดๆ
แต่โชคดีแบบนี้หายากเนอะพี่
..
ตอนต่อไปแก้ผ้าหน้ากล้อง..
เคยเจอแต่แบบ เล่นเวบแคม
แล้วเจอ…ไอ้นั่นอ่ะ..
ปิดแทบไม่ทัน..

คนคู่หนึ่ง-หัวใจหนึ่งเดียว
31 ต.ค. 2548 เวลา 10:49 น.
ปลาเชื่อว่ายังมีคนแบบนี้อีกเยอะที่คิดว่า ผู้หญิงในแชท คือ
พวกจิ๋มหงุดหงิด ทั้งที่ความจริงแล้วทุกสังคมล้วนมีและไม่มีปนกัน
ถ้าคนเรามีจริยธรรม คุณธรรมในใจ มันน่าจะคิดอะไรให้มันดีๆ
ไว้บ้าง แต่อย่างว่าคนมันชั่ว
ไม่ว่าสังคมไหนที่ไหนมันก้คิดไปทางชั่วหมด
กระทู้จากเน็ต

Leave a Reply